Á

Á á

Á (A z akutem) to litera alfabetu łacińskiego używana w językach farerskim, węgierskim, islandzkim, czeskim i słowackim. Występuje także w językach irlandzkim, oksytańskim, portugalskim, hiszpańskim oraz wietnamskim jako wariant litery "a".

Kreskowane a w alfabecie polskim to samogłoska przejściowa między o i a, zanikała już na początku XVIII wieku. Jak podaje Wojciech Kętrzyński („Z księgi pieśni człowieka niemczonego", ISBN 8370020313), zanikło w języku polskim już na początku XVIII wieku, podczas gdy w Prusach Książęcych wśród Mazurów używane było do początku wieku XIX. W drukowanym w latach 1730-tych V tomie zbioru praw Volumina Legum á było wciąż używane, jak np. w nazwisku Joachima Dominika Plewaki

Użycie w różnych językach

Język farerski

Á jest drugą literą w alfabecie farerskim i reprezentuje /ɔ/ lub /ɔaː/.

Język islandzki

Á w języku islandzkim jest drugą literą alfabetu i reprezentuje /au̯/.

Język węgierski, czeski i słowacki

Á w tych językach następuje po A i reprezentuje /aː/.

Język wietnamski

W alfabecie wietnamskim Á jest tonem sắc (wysoki-opadający ton) litery "A".

Język chiński

W transkrypcji hanyu pinyin litera Á jest tonem yángpíng (阳平, wznoszący ton) litery "A".

Unicode

W Unicode litera jest zakodowana:

  • Á - wielka litera łacińska A z ostrym akcentem - U+00C1
  • á - mała litera łacińska A z ostrym akcentem - U+00E1

Zobacz też